Cadens uitvaartzorg

Stationsstraat 48
4921 AD Made

Tel: 06 465 315 66

Mail: info@cadensuitvaartzorg.nl

KvK: 65080645

  • Facebook - White Circle
  • LinkedIn - White Circle

© 2015 Cadens

30 Sep 2017

Please reload

Recente Blogs

Oud papier

September 30, 2017

Yessss weekend!

Het is zaterdag ochtend, oud papier ophaaldag.
Na een heerlijk uitgebreid ontbijtje met warme broodjes en vers uitgeperst sinaasappelsap zetten we alle kranten, lege verpakkingen en dozen buiten.
Alle dozen op 1 na dan.
De mega grote doos van ons zoontje Micha mag niet weg. Dat is namelijk zijn “nent” (tent). Daar speelt en ligt hij graag in. En met een groot kussen er in is het dan net een huis of boot of “nent”. Wat hij wil. Hoe dan ook, dat vreselijk sta-in-de-weg ding mag onder geen beding weg.
Vandaag gaan we een poging safaripark Beekse Bergen doen.
We hebben een abonnement dus we kunnen komen en gaan wanneer we willen.
Zonnebrand in de tas? Check! genoeg eten, drinken en schone luiers bij? Check!
Extra rompertje en zonnehoedje bij? Check! Check! Dubbel Check!

Volledig bepakt en bezakt stappen we in de auto en rijden naar het safaripark.
In het park aangekomen gaan we eerst naar de aapjes kijken en ons kleine aapje geniet zichtbaar bij het zien van die grote zwarte zilver rug gorilla’s.
Wat een machtige dieren!
Zo staan we een tijdje te kijken tot we opgeschrikt worden door luid gerinkel uit mijn tas.
Het is mijn “Cadens telefoon”.
Terwijl ik opneem loop ik naar een plekje waar ik even rustig kan bellen zonder gekrijs van apen of ons eigen kleine aapje.
Ik krijg een dame aan de telefoon die zich voorstelt als Irene. Ze vertelt dat haar zusje Martha overleden is en dat ze een waarschijnlijk nogal niet alledaagse vraag heeft.
Nadat ik haar gecondoleerd heb met het verlies vertelt ze verder.
Irene en haar zusje scheelden 17 jaar. Ze hadden dezelfde vader maar een andere moeder. Ze hadden nooit echt een band gehad met elkaar maar ze beschouwde haar wel als haar zusje.
Slechts 42 jaar mocht Martha worden. 
Ze had op haar 18e Nederland verlaten om door Amerika te trekken.
Ze leerde er Bob kennen, de liefde van haar leven en kregen samen 3 kinderen. Ze is nooit meer terug geweest in Nederland. Bob had een goede baan en daardoor kon Martha zich richten op de kinderen en verdiende ze iets bij als serveerster in een eetcafé.
Irene vertelt dat haar zusje 4 jaar geleden onderweg van huis naar werk werd geschept door een auto en daar dusdanige verwondingen aan over had gehouden dat ze 24 uur zorg nodig had. Dat was een flinke kostenpost. Bob raakte door alle gebeurtenissen in een depressie en kwam thuis te zitten met een burn-out. De zorg voor de kinderen konden ze niet meer aan.
Doordat ziekenhuiskosten zelf betaald moeten worden en er geen financiële voorzieningen waren getroffen voor eventuele arbeidsongeschiktheid slonk het inkomen van Bob al snel.
Ze raakten hun huis en al hun bezittingen kwijt en de kinderen werden door de autoriteiten uit huis geplaatst.

Ze vertelt verder: ik voelde mij zo machteloos dat ik niet kon en mocht ingrijpen in het leven van mijn zusje.
Ze wilde niet dat ik haar hielp. Door de jaren heen was ze nog meer van ons vervreemd geraakt. We spraken elkaar alleen af en toe via Facebook en jaren voor het ongeluk zijn we er een keer met kerst geweest. Vorige maand kreeg ik te horen dat ze was overleden.
Opgehaald in een kartonnen doos en zonder enige vorm van afscheid als grofvuil anoniem gecremeerd.
Zo gaat dat daar klaarblijkelijk wanneer je geen rooie cent hebt.
En nu bel ik jou. Wij hebben geen afscheid kunnen nemen. Mijn zusje verdient veel meer dan een kartonnen doos en een anoniem graf. Ze verdient een afscheid. Kan jij ons daar mee helpen?

Daar zit je dan, met je gezinnetje in het safaripark, als een olifant te klapperen met je oren van ongeloof.
Hoe is het mogelijk! Wat vreselijk onmenselijk. Werk je je jaren het ongans voor jan en alleman en als dank voor je inzet voor de maatschappij eindig je in een kartonnen doos. Ontraceerbaar voor de mensen die je lief hadden.
Geen afscheid, niets. Wat hebben we het hier dan eigenlijk goed.
Het is een vreselijk  triest verhaal.

Natuurlijk kan ik haar helpen!
Ik heb zoiets nooit eerder gedaan maar de ideeën flitsen al door mijn hoofd en ik opper er alvast een paar. We spreken af dat ik na haar vakantie bij haar langs ga om door te spreken hoe we haar zusje het afscheid kunnen geven dat ze verdient.

Nadat het telefoon gesprek beëindigd is loop ik terug naar mijn man en zoontje en vertel dat we ons uitje gezellig voort kunnen zetten.
Toch denk ik gedurende de rest van de dag vaak terug aan het trieste telefoongesprek van vanochtend. Daaruit voortvloeiend komen allerlei ideeën en mogelijkheden naar boven welke ik wanneer ik thuis ben direct op papier zet om ze voor te kunnen leggen aan Irene.
Wat een dag.

Wordt vervolgd………


N.B. Deze blog is met toestemming van de nabestaande gepost.
Namen en sommige details zijn uit respect voor de nabestaanden en overledene veranderd of fictief gemaakt.

Dank voor het lezen

Liefs,

Charlotte Ruijtenberg

Cadens uitvaartzorg
Stationsstraat 48

4921 AD Made
06-465 315 66
www.cadensuitvaartzorg.nl

 

 


 

Deel op Facebook
Deel op Twitter
Deel op LinkedIn
Please reload

Please reload

Archief