Cadens uitvaartzorg

Stationsstraat 48
4921 AD Made

Tel: 06 465 315 66

Mail: info@cadensuitvaartzorg.nl

KvK: 65080645

  • Facebook - White Circle
  • LinkedIn - White Circle

© 2015 Cadens

30 Sep 2017

Please reload

Recente Blogs

Dag en nacht bereikbaar...

 

Het is woensdag ochtend iets over vieren wanneer ik mijn auto op het pad parkeer en stilletjes ons huis binnensluip waar iedereen in een diepe slaap verzonken is. Het is een drukke nacht geweest.
Zachtjes loop ik de trap naar de slaapkamer op en trek onderweg naar boven mijn pak vast uit.
Voordat ik mijn bed in duik stap ik eerst nog even onder de douche want als mijn kleine manneke van net 1 jaar oud strakjes wakker wordt wil ik hem lekker dicht tegen mij aan kunnen houden.
Hij slaapt nog bij ons op de kamer en is gelukkig tot nog toe niet wakker geworden van de nachtelijke meldingen.
Wanneer ik na het douchen de slaapkamer binnen loop sta ik in het licht van mijn telefoonschermpje naar mijn zoontje te kijken die prinsheerlijk in zijn bedje ligt te slapen.
Wat voel ik mij toch dankbaar en bevoorrecht dat ik zijn mama mag zijn.
Maar wat voel ik ook een verdriet van binnen omdat ik weet dat er zoveel mama's zijn die veel te vroeg afscheid hebben moeten nemen van hun kind.
Ik stap mijn bed in en onder het geruststellende doch luide gesnurk van mijn man val ik al snel in een diepe slaap...

Bzzzzzzzzzzz Bzzzzzzzz hoor ik en ik schiet overeind, pak mijn telefoon en loop de slaapkamer uit om deze te beantwoorden.
Volgende oproep. Of ik binnen een half uur op locatie kan zijn.
Ja natuurlijk kan ik dat! 
Ik schiet mijn pak weer aan en terwijl ik de trap af loop haal ik een borstel door mijn nog natte haar.
Uit de vriezer pak ik een paar boterhammen en zie op de klok dat het pas vijf uur 's-ochtends is.
Oei dat was me wel een "power nap" zeg!  
Zo kort geslapen en toch ben ik klaarwakker en staan mijn zintuigen op scherp.

Met de nog bevroren boterhammetjes in mijn hand stap ik in mijn auto en bij gebrek aan föhn voor mijn haar en magnetron om mijn boterhammen te ontdooien rijd ik met de blower op de hoogte stand naar het opgegeven adres.

Ik kom binnen in een kleine maar volle huiskamer en tijdens het condoleren en voorstellen leer ik dat ik bij een gezin ben met drie kinderen waarvan vader na een kort heftig ziekbed de strijd tegen kanker verloren heeft. 
De familie vind het fijn dat ik zo snel kon komen. Mijn aandacht gaat in eerste instantie uit naar de moeder en haar kinderen en daarna naar de andere aanwezigen.
Na een kort gesprek geef ik aan dat ik graag wil beginnen met de verzorging en vraag of er iemand is die mij daar mee wil helpen.
Moeder vind het een beetje eng maar de kinderen willen graag helpen om hun geliefde vader mee te verzorgen.
Gelukkig krijgen zij hierin de vrijheid van hun moeder.
Nadat ik de basis verzorging heb gedaan en vader gekleed heb in ondergoed roep ik de kinderen erbij.
Oma komt ook mee. Ze zegt, " Ik kan het niet geloven, mijn kind is dood. Ik heb hem negen maanden bij me gedragen. 22 jaar verzorgd, hij had als kind nooit iets. Ik heb hem los moeten laten toen hij op zichzelf ging wonen en dan denk je, de opvoeding zit er op. Hij kan het nu alleen. Hij heeft een goede baan, lieve vrouw en prachtige kinderen. MIJN taak zat er op, die cirkel was rond.
En nu is HIJ er niet meer. Het is de verkeerde volgorde. Het hoort zo niet. Een moeder hoort zijn kind niet te overleven."
Ze huilt en de kleinkinderen troosten haar en de jongste zegt, oma, jij kan er toch niks aan doen dat papa dood is, wij zijn blij dat jij er nog bent voor ons.
Ik raak in gesprek met oma en vraag haar of ze mee wil helpen haar zoon te verzorgen.
Dat wil ze graag en samen met haar kleinkinderen wassen en kleden we hem.
De oudste kamt papa's haren en de middelste helpt samen met oma om papa's sokken aan te trekken.
Wanneer het klaar is zegt de jongste, papa moet ook nog parfum op.
Van het kastje pakt ze een van de vele flesjes aftershave.
Ze verteld dat ze deze aftershave voor Vaderdag had gegeven en dat hij die alleen droeg op speciale gelegenheden.
Ik zeg haar dat ik denk dat als haar vader vandaag een geurtje mocht kiezen dat hij vast en zeker voor deze had gekozen.

Trots spuit ze overvloedig de aftershave op haar vaders kleding en snuift zijn geur op.
Ja, nu is het klaar zegt ze, zo is het precies goed.
Wanneer moeder komt kijken ontspant haar gezicht, ze is zichtbaar opgelucht.
Ze zegt, hij heeft eindelijk geen pijn meer, de pijn is weg uit zijn gezicht.

Dit is een van de vele dingen die mij dankbaar maken voor het werk dat ik doe.
Wanneer een dierbare overlijdt, overlijdt deze niet alleen.
Er sterft een stukje van de nabestaanden met ze mee.
Dat stuk wordt uiteindelijk na lange tijd wel weer stukje bij beetje gelijmd, maar de barsten blijven altijd zichtbaar.
Wanneer ik een familie na het eerste bezoek een beetje zie ontspannen en zie dat ze tevreden zijn met de verzorging dan ben ik ook tevreden.

Als ik even na zevenen weer thuis kom en het ritueel van vanochtend herhaal hoor ik via de babyfoon dat mijn zoontje al aan het ontwaken is.

Wanneer ik de slaapkamer binnenstap staat hij al rechtop in zijn bed en zegt vragend, ma-maaa? uittttt?
Ik haal hem uit bed en druk hem stevig tegen mij aan en kus hem waar ik hem kussen kan.
Mijn kleine kapitein.

Voor mijn gevoel heb ik de marathon gelopen want ik ben bek af maar ik ben zo dankbaar dat ik dit werk mag doen en dat mij het vertrouwen wordt gegeven om op zo'n emotioneel moment zo dichtbij te mogen komen, dat het mij alles waard is.

En ach, slapen doen we straks wel.....



Blog van Charlotte Ruijtenberg
Cadens uitvaartzorg

www.cadensuitvaartzorg.nl
 

Deel op Facebook
Deel op Twitter
Deel op LinkedIn
Please reload

Please reload

Archief